Dyrektywa unijna o zarowkach

Unijna dyrektywa Atex określa podstawowe wymagania, jakie pragną być dokonane przez każde produkty, które są oddane do wykonania w strefach zagrożonych wybuchem. Normy powiązane funkcjonalnie z regułą określają szczegółowe wymagania. W ramach wewnętrznych regulacji, umieszczanych w danych krajach członkowskich organizowane są wymagania, jakie nie są precyzowane ani przez dyrektywę, ani przez normy wewnętrzne. Wewnętrzne regulacje nie mogą być inne z przepisami dyrektywny, ani nie może dochodzić do zaostrzenia wymagań wymuszonych przez dyrektywę.

Dyrektywa Atex została przedstawiona w życie, aby maksymalnie zminimalizować ryzyko, które jest zespolone z użyciem dowolnego wyniku w rozmiarach, w których potrafi trwać atmosfera grożąca wybuchem.
Producent ponosi dużą odpowiedzialność za określanie, czy dany produkt podlega ocenie zgód z racjami atex oraz za dostosowanie danego produktu do ostatnich zasad.
Atest atex jest wymagany w przypadku produktów, które poznają się w okolicy zagrożenia wybuchem. Strefa zagrożenia wybuchem stanowi owo dziedzina, gdzie robi się, użytkuje lub przechowuje substancje, które w wymieszaniu z powietrzem mogą wytworzyć mieszaniny wybuchowe. W szczególności do rodziny takich substancji zalicza się: ciecze, gazy, pyły i włókna łatwopalne. Mogą to żyć np. benzyny, alkohole, wodór, acetylen, pył węglowy, pył drzewny, pył cynkowy.
Do wybuchu wchodzi w przypadku, kiedy duża część energii powstająca z efektywnego źródła zapłonu trafia do atmosfery wybuchowej. Po zainicjowaniu pożaru powraca do wybuchu, który tworzy duże ryzyko dla trwania a zdrowia ludzkiego.