Endometrium po menopauzie

Endometrial scratching ( z ang.) to pytany uraz endometrium, czyli celowe uszkodzenie błony śluzowej macicy kobiety, w sensu zwiększenia jej receptywności (ułatwieniu zagnieżdżeniu się w niej zarodka).
Stretching można wytworzyć w różnoraki rodzaj. Zazwyczaj odnosi się do owego przedmiotu sterylnej i jednej sondy (pipelli). Sposób ten dokonywany jest pod stałą kontrolą USG. Jego inwazyjność i odczuwalność dla pacjentki jest całkiem niewielka. Rzadziej procedurę uzyskuje się histeroskopowo (tylko pod opieką lekarza).
Zabieg endometrial scratching ma mało istotnych zalet. Wg badań poprawia on dwa razy odsetek ciąż zakończonych powodzeniem u pacjentek, które cierpią na nawracające niepowodzenia implantacji. Zagnieżdżenie się zarodka w macicy osoby jest bowiem kluczowym momentem i wysyła do dalszego prawidłowego rozwoju ciąży. Istnieje obecne również zwieńczenie programu zapłodnienia pozaustrojowego – in vitro. Sukces implantacji zależy natomiast nie tylko od wartości zarodka, który podlega transferowi, ale również z jednych właściwości błony śluzowej macicy.
Czym stanowi endometrium? To nic nowego jak błona śluzowa macicy. Jest ona bardzo wrażliwa na hormony steroidowe, zaś w szczególności na gestageny oraz estrogeny. Ulega dużym nowościom w dalekich momentach kobiecego cyklu miesiączkowego. U dziewczynek wybierających się przed okresem dojrzewania ma grubość maksymalnie do 0,5 mm. Kobiety regularnie miesiączkujące mają błonę o grubości 7-9 mm w ciągu jajeczkowania, a w kolejnej fazie cyklu nawet 15 mm.
Kobiety, które były już menopauzę i używają hormonalną terapię zastępczą posiadają endometrium o grubości maksymalnie 8 mm. Osoby nie stosujące HTZ mają błonę jeszcze cieńszą (do 5 mm). Po czasie pokwitania endometrium niższe niż 12 mm może dawać choćby o kształtującej się chorobie nowotworowej.
Błona śluzowa zbudowana jest z dwóch warstw: podstawowej i czynnościowej. Warstwa czynnościowa ulega złuszczeniu się w końcówce fazy lutealnej cyklu miesiączkowego. Warstwa ważna to “surowiec zapasowy”, z którego na wstępie kolejnego etapie poprawia się warstwa czynnościowa.