Kasa fiskalna na ryczalcie

In vitro (zapłodnienie pozaustrojowe) to przeważnie ostatnia deska ratunku dla par starających się o dziecko. Jest długim oraz stresującym procesem, jednak wiele szczęśliwych par może, dzięki tej technologii, zajmować się upragnionym potomstwem, nawet jak nowe formy wykazały się zawodne. Zabieg polega na połączeniu plemnika z komórką jajową w warunkach laboratoryjnych, poza organizmem kobiety.

Wskazania do sposobie mogą być rację zarówno po stronie partnera (obniżone parametry nasienia), kiedy również znajome (niedrożność jajowodów, niemożność owulacji). Częstym wskazaniem do zapłodnienia pozaustrojowego jest niepłodność idiopatyczna, której przyczyny są nieznane. Przed dokonaniem in vitro przydatne jest dokonanie przez pacjentkę zestawu badań laboratoryjnych, a przez partnera badania nasienia. Następnie przyszli rodzice muszą wyrazić pisemną zgodę na przeprowadzenie zabiegu. Kolejną metodą jest stymulacja hormonalna (farmakologiczna) kobiety, w charakteru zwiększenia liczby dojrzałych komórek jajowych. Leki zaś ich dawkowanie planowane są indywidualnie przez specjalistę, razem z końcami wcześniejszych badań pacjentki. Kolejnym etapem jest pobranie komórek jajowych kobiety, w sezonie określonym przez lekarza. Zabieg robi się przy znieczuleniu ogólnym i jest kilkanaście minut. Polega on na nakłuciu widocznych pęcherzyków w obu jajnikach, w obiekcie pobrania płynu pęcherzykowego zawierającego komórki jajowe. Jednocześnie partner pacjentki zgłasza się na oddanie nasienia (przydatne jest zachowanie kilkudniowej abstynencji seksualnej przed zabiegiem). Drugim stanem jest związanie pobranych komórek jajowych z plemnikami, w warunkach laboratoryjnych. Powstałe w współczesny środek zarodki składa się w inkubatorze, gdzie istnieją świetne warunki do ich wzrostu. Po paru dniach plasuje się je do macicy pacjentki, za pomocą cienkiego cewnika. Ten czas zabiegu nie jest duży, stąd nie wymaga znieczulenia. Po transferze zarodków pacjentka powinna ograniczyć aktywność fizyczną (niezbędna jest krótka abstynencja seksualna) oraz przestawić się na łatwy styl życia. Po kilkunastu dniach musi zgłosić się do kliniki na pokrycie ciąży biochemicznej. W piątym tygodniu po zabiegu konieczne jest przeprowadzenie USG potwierdzające ciążę. W razie niepowodzenia jest możliwość powtórzenia zabiegu z zachowaniem gotowych, rezerwowych zarodków. Według najnowszych badań, skuteczność in vitro wynosi około 40%. Sposób obecny stanowi natomiast tę poradą dla par bezskutecznie starających się o dziecko.