Strefy zagrozenia gazowego

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to zdecydowanie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów oddanych do wdrażania w powierzchniach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest cenna większość maszyn i narzędzi stosowanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy narzędzi oraz systemów ochronnych kierowanych do wykorzystywania w powierzchniach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Jeszcze do nowa przepisy dotyczące bezpieczeństwa w jednych państwach Unii Europejskiej różniły się między sobą, co było istotne utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Spośród tegoż czynnika powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe wzory i wyłącznie ułatwiła obieg towarów w Zgodzie Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym punktem dyrektywy ATEX jest zapewnienie wolnego przepływu towarów zapewniających duży poziom ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń oddanych do aktywności w okolicach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która weszła w utrzymanie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną również ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, jaka z kolei dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa funkcji w miejscach, gdzie jest ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła obowiązywać do 1 lipca 2003 roku oraz zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex